این روزها فشار های سیاسی ،اقتصادی و اجتماعی در سطح کشور بسیار گسترده و همه جانبه شده است و طبیعتاً در اثر این گونه فشارها شاهد رشد ناهنجاریهای اجتماعی و فرهنگی هستیم که نه تنها شخصی هستند بلکه در سطح جامعه نیز خود را نشان داده اند .
از سده ها قبل منابر علما علل خصوص علمای بنام مامنی برای ملت ایران بوده است و همیشه عالمان دینیِ متعهد و آگاه به مسائل روز نقش بسزایی در آرامش و آگاهی جامعه ایفا کرده اند؛ چه در دوران مشروطه ، چه قبل از انقلاب اسلامی و چه بعد از پیروزی این انقلاب مردمی.
شوشتر و گتوند نیز مستثناء از این موضوع نبوده و نیستند. دو شهرستانی که برخوردار از ریشههای قوی اخلاقی و مذهبی می باشند و پیوندهای ناگسستنی با عالمان اخلاق و دینداری دارند که نمونه های آن بسیار است؛ از خاندان معظم شیخ گرفته تا خاندان معظم جزایری، آل طیب ،صدرالموسوی (آ علا) و …
طبیعتاً بهره بردن از عالمان و خطیبان بومی نتایجی مثبت و مفید برای هر شهر دارد اما در کنار آن توجه به ذائقه نسل جوان و بهره بردن از علمای مطرح و برجسته کشوری نیز میتواند در رشد و آگاهی جامعه تاثیر بسزایی داشته باشد.
با توجه به این که در چند سال اخیر مردم شریف این دو شهرستان به دلایل نامعلوم از فیض حضور خطیبان برجسته و آگاه کشوری کمتر بهره برده اند و با توجه به تاثیر بالای حضور چنین شخصیتهایی در جامعه، نیاز به احیای این دست برنامه ها بیش از پیش احساس می شود .
حال باید دید اداراتی مثل اوقاف و امور خیریه که می توانست در این سال ها برنامه های مفیدی را ارائه دهد اما به هر دلیلی نتوانست خوراک فرهنگی متناسب برای نسل جوان این دو شهرستان فراهم کند در برنامههای آینده خود چه چیزی برای عرضه خواهد داشت تا هم آگاهی و آرامش و هم مطالبه گری منطقی که مد نظر رهبر معظم انقلاب اسلامی می باشد را ارائه دهد.
